هبوط لیلی
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
نذر کردم گره پنجره فولاد شوم...
کوچیک تر که بودم فکر میکردم مشهد دوتا ایستگاه راه آهن داره ایستگاهی که مسافرا برای ورودشون به اونجا میان و ایستگاه دومی که برای خروج ساخته شده...
تا این که یک بار که راهی بودیم تصمیم گرفتم جز به جز ایستگاه ورودی را به خاطر بسپارم و کلی نشانه برای خودم ردیف کردم ایستگاه آب خوری تلوزیون بزرگ نصب شده رو دیوار منتهی به سالن ورودی به خطوط راه آهن رنگ ستون های سالن چهره ی اقای فروشنده ی مواد غذایی و خلاصه همه ی انچه که میشد نشانه دارش کرد
روزی که برمیگشتیم و راهی تهران بودیم شروع کردم به چک کردن نشانه ها و عجیب اینکه هرچی بیشتر چک میکردم بیشتر به تطابق ایستگاه راه آهن ورودی و خروجی میرسیدم بیشتر ایمان پیدا میکردم که تنها و تنها فقط یه ایستگاه وجود دارد چه برای ورود چه برای خروج...
اخه مگه میشد اون همه شادی و لبخند و ذوق همونجایی جمع شده باشه که دلتنگی و دل جا گذاشته و بغض پنهون شده؟...
یعنی این منم که وقتی شوق دیدن حریم و حرم و صحن انقلاب و آزادی وشبای دوره گردی تو گوهر شاد و دارم با زمانی که بغض دل کندن و نگاه اخر به طلایی گنبد و اشک رونه ی گونه شده ی خداحافظی و سوال بزرگ تو ذهنم که کی میشه دوباره مهمون باشم باعث شده محیط متفاوت ببینم؟...
ذوق دیدار و بغض وداع به زائرتان رحم نمیکند اقا ،رحم نمیکند و انقدر رحم نمیکند که یک مکان را دوگانه می یابد...
بطلب... همین.
تا این که یک بار که راهی بودیم تصمیم گرفتم جز به جز ایستگاه ورودی را به خاطر بسپارم و کلی نشانه برای خودم ردیف کردم ایستگاه آب خوری تلوزیون بزرگ نصب شده رو دیوار منتهی به سالن ورودی به خطوط راه آهن رنگ ستون های سالن چهره ی اقای فروشنده ی مواد غذایی و خلاصه همه ی انچه که میشد نشانه دارش کرد
روزی که برمیگشتیم و راهی تهران بودیم شروع کردم به چک کردن نشانه ها و عجیب اینکه هرچی بیشتر چک میکردم بیشتر به تطابق ایستگاه راه آهن ورودی و خروجی میرسیدم بیشتر ایمان پیدا میکردم که تنها و تنها فقط یه ایستگاه وجود دارد چه برای ورود چه برای خروج...
اخه مگه میشد اون همه شادی و لبخند و ذوق همونجایی جمع شده باشه که دلتنگی و دل جا گذاشته و بغض پنهون شده؟...
یعنی این منم که وقتی شوق دیدن حریم و حرم و صحن انقلاب و آزادی وشبای دوره گردی تو گوهر شاد و دارم با زمانی که بغض دل کندن و نگاه اخر به طلایی گنبد و اشک رونه ی گونه شده ی خداحافظی و سوال بزرگ تو ذهنم که کی میشه دوباره مهمون باشم باعث شده محیط متفاوت ببینم؟...
ذوق دیدار و بغض وداع به زائرتان رحم نمیکند اقا ،رحم نمیکند و انقدر رحم نمیکند که یک مکان را دوگانه می یابد...
بطلب... همین.
+ تاریخ | یازدهم تیر ۱۳۹۶ساعت | 17:52 نویسنده | مهتاب |